JAK MOGĘ CI POMÓC?
Konsultacja psychologiczna
50-minutowe spotkanie, podczas którego opowiesz o trudnościach swoich i swojego dziecka. Wspólnie zastanowimy się nad ich przyczynami i poszukamy rozwiązań. Otrzymasz rzetelną wiedzę na temat mechanizmów, które się zadziewają z Tobą i dzieckiem.
Zazwyczaj potrzeba kilku (3-5) spotkań z rodzicami i dzieckiem, zanim poznam wystarczający obraz trudności, by zaproponować adekwatne oddziaływania. Cykl konsultacji zazwyczaj kończy się omówieniem spostrzeżeń z rodzicami i ustaleniem konkretnych dalszych działań.
Psychoterapia dzieci i młodzieży
Cykliczne 50-minutowe spotkania raz w tygodniu, podczas których omawiamy problemy i punkt widzenia młodego pacjenta, modyfikujemy nieadekwatne sposoby myślenia i zachowania, pozbywamy się napięcia emocjonalnego, kształtujemy korzystne strategie radzenia sobie z tym co trudne, wydobywamy i wzmacniamy mocne strony. W przypadku dzieci wykorzystuję naturalną aktywność dla tego etapu rozwoju – zabawę.
Psychoterapia jest procesem długoterminowym, poprzedzonym konsultacjami psychologicznymi, angażującym do pracy również rodziców.
Terapia rodzin
Regularne 50- lub 75-minutowe spotkania z wszystkimi członkami rodziny, najczęściej co dwa lub trzy tygodnie. Terapia ma na celu wspierać zdrowy rozwój dzieci i poprawiać relacje w rodzinie. Nie szukamy winnych, lecz zrozumienia tego, co się dzieje między Wami. Podczas spotkania każdy z rodziny może wypowiedzieć swój punkt widzenia, wspólnie omawiamy to, co w rodzinie nie działa najlepiej i zastanawiamy się nad tym, czego potrzeba, by w rodzinie żyło się lepiej.
Terapia rodzin jest szczególnie pomocna w przypadku trudności emocjonalnych u młodszych dzieci (poniżej 10 lat), zaburzeń odżywiania i zachowania u młodzieży.
Warsztaty dla rodziców
Grupowe spotkania, podczas których masz możliwość wymienić doświadczenia z innymi rodzicami a przede wszystkim podnieść swoje kompetencje i wiedzę. W zależności od wybranej tematyki, warsztaty są szansą na: zgłębienie psychiki i potrzeb dziecka, by lepiej pomagać mu radzić sobie z emocjami; przećwiczenie sposobu skutecznego stawiania dziecku granic; przyjrzenie się temu, jakie przekazy rodzinne wnosisz do tworzonej przez siebie pary/rodziny; zrozumienie mechanizmów okołorozwodowych i wdrożenie działań, by odpowiednio przeprowadzić swoje dziecko przez ten trudny okres.
Konsultuję rodziny z dziećmi w każdym wieku (od niemowlęcia po pełnoletniość). Jednak bezpośrednio z dzieckiem pracuję od ukończenia przez nie 5 roku życia. W przypadku młodszych dzieci skupiam się na kompetencjach wychowawczych rodziców i pomagam je nabywać.
Na pierwsze spotkanie zapraszam wyłącznie rodziców/opiekunów, bez dziecka.
Podczas konsultacji psychologicznej potrzebuję zebrać szczegółowe informacje o problemie i rozwoju dziecka oraz Twoich oczekiwaniach względem dziecka i naszej współpracy. Chcę uniknąć sytuacji, w której dziecko słyszy nieprzyjemne skargi do obcej osoby na swój temat. Ponadto są to kwestie często niezrozumiałe na poziomie dziecka, a przez to stresujące dla niego. Zdarza się, że daję Wam wskazówki wychowawcze. Obecność dziecka może być wówczas kłopotliwa, gdyż może to odebrać jako podważenie Waszego cennego autorytetu. Nawet jeśli to dziecko zgłasza problem i chęć rozmowy z psychologiem, również potrzebuję podstawowych informacji od Was na jego temat, by przygotować bezpieczne warunki do rozmowy z dzieckiem oraz podpowiedzieć Wam jak mądrze wspierać dziecko.
JAKIMI TRUDNOŚCIAMI SIĘ ZAJMUJĘ?
- Objawami depresyjnymi – obniżonym nastrojem, zmniejszoną motywacją do działania, obniżoną samooceną i poczuciem własnej wartości, myślami samobójczymi.
- Objawami lękowymi i trudnościami z regulacją emocji – podwyższonym niepokojem i drażliwością, zamartwianiem się, napadami paniki, wybuchami złości, nieradzeniem sobie z frustracją i porażką, protestowaniem przed rozstaniem z rodzicem (lęk separacyjny), moczeniem nocnym, trudnościami z zasypianiem, lękami sennymi i koszmarami, zaparciami psychogennymi u dzieci i objawami psychosomatycznymi.
- Wsparciem w trudnym czasie – żałobie, poronieniu, porodzie, rozwodzie, wypadku, poważnej chorobie i pobycie w szpitalu, zmianie miejsca zamieszkania, pojawieniu się rodzeństwa, zawodzie miłosnym, porażce szkolnej, konflikcie w szkole, rozpoczęciu nauki w szkole.
- Traumą psychiczną – radzeniem sobie z dawnym, bardzo trudnym zdarzeniem lub doświadczaniem przemocy.
- Zaburzeniami odżywiania – anoreksja, bulimia, zaburzenie z napadami objadania się, zaburzenie z ograniczaniem/unikaniem przyjmowania pokarmów.
- Radzeniem sobie z cechami ADHD (mam również uprawnienia i doświadczenie w diagnozie dzieci i młodzieży).
- Problemami wychowawczymi, zaburzeniami opozycyjno-buntowniczymi i zaburzeniami zachowania.
- Niesatysfakcjonującymi relacjami rodzinnymi i rówieśniczymi.
Pamiętaj, że konsultacja psychologiczna jest dla Ciebie, jeśli Twój problem sprawia Ci trudności na co dzień, jest źródłem cierpienia. Nie ma problemów zbyt dużych i zbyt małych. Nie zwlekaj zbyt długo i pozwól sobie pomóc.
JAK JA PRACUJĘ?
Jak w praktyce wygląda konsultacja psychologiczna?
Konsultacja psychologiczna przede wszystkim polega na rozmowie i zastanawianiu się nad problemem. Na początku próbuję rozeznać się z jaką trudnością się mierzysz jako rodzic, partner czy po prostu człowiek. Interesuje mnie Twój punkt widzenia (i Twoich bliskich), więc zadaję pytania, skłaniam do refleksji, upewniam się czy dobrze rozumiem sytuację. Pozwalam na odreagowanie emocji (m.in. smutku, lęku, rozczarowania, poczucia krzywdy, złości), jeśli tego potrzebujesz.
To czego nie widzisz, a dzieje się w mojej głowie to między innymi: zastanawiam się jakie Twoje potrzeby psychiczne nie są spełnione, sprawdzam różne hipotezy dotyczące problemu, zastanawiam się, jaka wiedza psychologiczna będzie dla Ciebie pomocna, wyłapuję problematyczne mechanizmy, ale także Twoje mocne strony i adekwatne strategie wychowawcze. Nie obawiaj się więc, gdy nastąpi cisza. Nie oceniam, myślę 😉
Jeśli jest taka potrzeba opowiadam o mechanizmie psychologicznym czy neuropsychologicznym, który się zadziewa w życiu lub ciele Twoim czy dziecka. Opowiadam o tym, jak to wygląda w praktyce, o co w tym chodzi, po co to jest. Przekładam też sytuację na perspekywę dziecka, co jest zazwyczaj bardzo odkrywcze dla rodziców. Często sama psychoedukacja sprawia, że problem staje się mniejszy i „normalniejszy”, bo lepiej go rozumiemy i inaczej na niego patrzymy.
Konsultacja psychologiczna to spotkanie ze specjalistą i zasięgnięcie jego opinii, więc po zgłębieniu problemu zachęcam Cię do wspólnego szukania rozwiązań. Dzielę się też swoimi spostrzeżeniami, pomysłami do wypróbowania, modyfikacjami w sposobach wychowawczych. Wspólnie to dyskutujemy.
Uczciwie opowiadam o tym, co jestem w stanie zrobić: w jaki sposób mogę pomóc, co zaoferować na kolejnych spotkaniach (np. przygotować konkretne ćwiczenia). Mówię o tym, jakich oczekiwań nie będę w stanie spełnić i informuję o ograniczeniach moich kompetencji (m.in. wypisywanie zwolnień lekarskich i recept, terapia uzależnień). Ustalamy dalsze działania.
Jakie metody/ podejścia psychologiczne wykorzystuję w pracy?
Pracuję głównie w nurcie systemowym.
Każdy z nas żyje wśród ludzi (w rodzine, szkole/pracy) i musi się podporządkowywać zasadom rządzącym w tych środowiskach (czyli systemach), w nich realizuje swoje potrzeby. Kłopoty występują wtedy, gdy coś w tych systemach nie działa należycie – ktoś jest w innej roli niż powinien, nie umie się uwolnić z tego systemu (np. dorosnąć), rodzina nie potrafi ze sobą rozmawiać o tym co trudne, w systemie panują trudne do zmiany i negatywne zasady. Jednej osobie trudno zmienić swoje środowisko, szczególnie gdy jest się dzieckiem, dlatego do pracy angażuję rodziców (czasami nauczycieli i lekarzy). Wówczas efekty przychodzą dużo szybciej.
Korzystam również z wielu różnych sposobów, m.in.:
- dialogu motywującego – rozmowa, która ma na celu zrozumienie, wsparcie emocjonalne i umocnienie Ciebie. Uświadamiasz sobie, co dla Ciebie ważne i czego potrzebujesz. Odkrywasz swoje mocne strony i zasoby do radzenia sobie z trudnościami, nieuchronnymi zmianami życiowymi.
- interwencji kryzysowej – zaopiekowanie się trudnymi emocjami i zapobiegania dalszym konsekwencjom sytuacji kryzysowej. Najczęściej przybiera formę „odgadania się” z problemu, fizycznego odreagowania (np. odpłakania, wykrzyczenia), dzięki czemu możliwe jest odczucie ulgi. Potem opracowujemy konkretny plan działania, by z tego kryzysu wyjść.
- technik doświadczeniowych angażujących zmysły, np. wizualizacje konkretnych sytuacji, analizowanie odczuć ciała, odgrywanie trudności lub ról, praca z krzesłem, techniki relaksacyjne, np. ćwiczenia oddechowe i ruchowe.
- terapii przez zabawę – jest to naturalna forma aktywności dla dzieci, która wspiera ich rozwój i radzenie sobie z problemami. Dzieci często nie potrafią wyrazić słowami tego, co dla nich trudne. Odgrywanie doświadczeń, mierzenie się z emocjami w gabinecie jest skuteczną formą przepracowania stresów. Moim zadaniem jest podążać za tym czego potrzebuje dziecko, dostroić się emocjonalnie, tworzyć bezpieczne warunki, w których dziecko pokaże z czym jest mu trudno, zainscenizować adekwatne sposoby radzenia sobie, wskazywać dziecku jego zasoby (umiejętności, zalety, pomocnych ludzi). Oprócz samej zabawy wykorzystuję też gry planszowe i karciane, elementy plastykoterapii.
Jakimi wartościami się kieruję?
Przede wszystkim staram się być empatyczna – zrozumieć sytuację człowieka, który do mnie przychodzi i zaakceptować jego emocje. Ważne dla mnie jest również być autentyczną. Kiedy czegoś nie wiem, przyznaję się że nie wiem, kiedy coś wzbudza we mnie emocje, nie ukrywam ich.
Angażuję się w swoją pracę i pomoc drugiemu człowiekowi, który jest przede mną. Wiąże się to również z tym, że nieustannie pogłębiam swoją wiedzę. Korzystam z regularnej superwizji – spotkań z doświadczoną psycholożką-psychoterapeutką, która nadzoruje moją pracę, wyjaśnia wątpliwości, podpowiada konkretne techniki, szkoli i wspiera. Przeszłam własną psychoterapię, by ograniczyć ryzyko przenoszenia własnych schematów, problemów, emocji na klientów. Etyka pracy jest dla mnie bardzo ważna.
Jak i gdzie się do mnie zgłosić?
Współpracuję z Centrum Terapii Rodzin Całe Plemię i tam realizuję wszystkie wymienione usługi psychologiczne.
Poradnia znajduje się przy ul. Mrówczej 85/2 lok.1 w Warszawie (Wawer).
Aby zapisać się na konsultację psychologiczną lub poznać aktualną ofertę warsztatów, możesz:
- wejść na stronę internetową: www.caleplemie i skorzystać z formularza zapisów,
- zadzwonić pod numer telefonu 22 580 88 00
- napisać wiadomość na adres mailowy: kontakt@całeplemie.pl
Śledź media społecznościowe (Facebook, Instagram), bo tam wrzucam informację, gdy zwolni się termin na konsultację/psychoterapię. Ogłaszam też tam informacje o najbliższych warsztatach czy opublikowanych treściach psychoedukacyjnych.
Pomocne artykuły
Psycholog, psychoterapeuta, psychiatra. Czym się różnią? Do kogo mam iść?
Przeciętny człowiek może mieć trudność ze zrozumieniem czym dokładnie zajmują się poszczególni specjaliści. Takiej wiedzy nie uczymy się w szkole, nie jest ona powszechnie przekazywana z pokolenia na pokolenie, a raczej przechodzi z ust do ust, szczególnie tych co z takiej wizyty skorzystali. Wyjaśniam więc czego można oczekiwać od wymienionych specjalistów by się potem nie rozczarować i od razu trafić tam gdzie uzyska się najlepszą pomoc.
Jak wybrać dobrego psychologa?
Wybieranie specjalisty powinno rozpocząć się od określenia czego potrzebujesz: psychologa czy psychoterapeuty – czy ma to być raczej konsultacja w sprawie jakiejś przejściowej trudności, dowiedzenie się i nauczenie czegoś konkretnego czy raczej Twoje trudności związane są z długotrwałym problemem, chcesz przepracować wiele trudności ze swojego życia, ciężko Ci normalnie funkcjonować i podejrzewasz u siebie jakieś zaburzenia zdrowia psychicznego.
Pierwsze spotkanie z psychologiem, czego się spodziewać?
Kiedy doświadczamy dużych trudności w naszym życiu i mamy poczucie, że przestajemy sobie radzić, nasza racjonalna część podpowiada nam, by zgłosić się do psychologa. Wiemy, że taka opcja jest dostępna, jednak nasze myśli mogą nas sabotować, bo „przecież nie jestem wariatem”, „nie jest aż tak źle, może się tylko nad sobą użalam, a to tylko lenistwo”, „nie będę nikomu zawracać głowy”. Moim zdaniem wiele obaw i tego typu obron przed kontaktem z psychologiem może wynikać z niewiedzy i niepewności co do tego, jak wygląda spotkanie z psychologiem, czego się spodziewać i jak się zachować na pierwszej konsultacji psychologicznej.
Jakie trudności mogą Cię spotkać w pierwszym kontakcie z psychologiem?
Jesteś przed pierwszą wizytą u psychologa. Stresuje Cię to. Masz dużo wyobrażeń na ten temat. Nie wiesz jak to będzie kiedy spotykasz się z kimś obcym i musisz opowiadać o swoich trudnościach, ktoś będzie patrzył, może nadmiernie analizował. Obawiasz się, że Cię oceni, zbagatelizuje Twój problem. A może będzie zbierać szczegółowe informacje o Tobie w niewiadomym celu… Na ile te obawy są słuszne?
Dlaczego psychoterapia nie działa?
Chodzisz na psychoterapię już sporo czasu, a nie widzisz za bardzo poprawy… Często chcemy efektów zbyt szybko, nie dajemy czasu by proces mógł się toczyć w swoim indywidualnym tempie. Może być też tak, że nie do końca wiemy czym jest psychoterapia. To bardzo trudna praca nad sobą i pogorszenie jest często wpisane w proces leczenia i poznawania siebie. Pomijając powyższe, może być tak, że psychoterapia z jakichś powodów nie działa tak jak byśmy tego chcieli. Dlaczego? Po czyjej stronie leży wina – terapeuty? klienta?