Przejdź do treści
Julia Skibińska z laptopem, blistrami leków i książkami. z lekkim uśmiechem

Ukończyłam 5-letnie studia psychologiczne dlatego świadczę następujące usługi:

  • stacjonarne konsultacje psychologiczne w centrum Warszawy
  • diagnoza psychologiczna (trudności psychicznych, osobowości)
  • warsztaty online edukujące o mechanizmach psychologicznych i podnoszące umiejętności radzenia sobie.

Zobacz przykładowy, darmowy warsztat.

KIEDY ZGŁOSIĆ SIĘ NA KONSULTACJĘ?

Najprościej mówiąc: wtedy kiedy tylko rozważasz tę decyzję. Jeśli zastanawiasz się nad wizytą u psychologa może to wskazywać, że coś ważnego, trudnego dzieje się w Twoim życiu. Warto się tym zająć zawczasu. Mam wrażenie, że zbyt długo czekamy myśląc “może samo przejdzie“. Bagatelizujemy swoje odczucia: “może tylko mi się wydaje, że…“. Nie dajemy sobie prawa do odczuwania trudności i uzyskania pomocy: “to pewnie nic ważnego, ludzie mają poważniejsze problemy“. Czujemy się zawstydzeni, bo “z czymś takim to głupio pójść do psychologa“. Nie wierzymy w efekt kwitując: “a co to w ogóle da…“. . Ostatecznie okazuje się, że do specjalisty zgłaszamy się późno, kiedy problem jest już na tyle poważny, że utrudnia funkcjonowanie. Dlatego najlepiej zgłosić się ze swoimi problemami zawczasu.

  • podejrzenie depresji, zaburzeń lękowych, schizofrenii, choroby dwubiegunowej, zaburzeń osobowości itp. Wtedy najlepiej w pierwszej kolejności udać się do psychiatry. Po lekarskiej konsultacji do psychologa, by opracować plan radzenia sobie z tymi zaburzeniami i powrotu do normalnego funkcjonowania. W przypadku zaburzeń psychicznych najlepiej zgłosić się do psychoterapeuty.
  • zdarzenia nagłe, kryzysowe (np. napaść, przemoc domowa, kataklizm, bankructwo, śmierć osoby bliskiej, rozstanie z partnerem)
  • nieradzenie sobie ze stresem i wypalenie zawodowe
  • problemy wychowawcze i trudności emocjonalne dziecka
  • trudności w relacjach z innymi
  • niskie poczucie wartości, nadmierna nieśmiałość, wstyd, drażliwość i inne trudności emocjonalne
  • tzw. kryzysy rozwojowe, np. wybieranie szkoły, szukanie pracy, partnera życiowego, akceptowanie starzenia się
  • zmaganie się z przewlekłą chorobą i jej konsekwencjami, ograniczeniami (np. cukrzycą, chorobą zwyrodnieniową stawów, chorobami serca, zespołem jelita drażliwego)

Pamiętaj, że Twój problem jest wystarczający jeśli sprawia Ci trudności na co dzień, jest źródłem cierpienia. Nie zwlekaj zbyt długo i pozwól sobie pomóc.

Przede wszystkim polega na rozmowie. Na początku próbuję rozeznać się z jaką trudnością mierzy się klient/ka. Zadaję pytania, upewniam się czy dobrze rozumiem jego/jej sytuację. Pozwalam na odreagowanie emocji (m.in. smutku, lęku, rozczarowania, poczucia krzywdy, złości). Przede wszystkim polega na rozmowie. Na początku próbuję rozeznać się z jaką trudnością mierzy się klient/ka. Zadaję pytania, upewniam się czy dobrze rozumiem jego/jej sytuację. Pozwalam na odreagowanie emocji (m.in. smutku, lęku, rozczarowania, poczucia krzywdy, złości). Badam potrzeby i szukam mocnych stron osoby, która do mnie przyszła. Z rozmowy wyciągam to, co dla tej osoby jest szczególnie ważne (wartości). Zwracam uwagę na to, co może być zasobem w radzeniu sobie i staram się jej to pokazać, np. że to rodzina jest dla niej źródłem siły.

Zachęcam klienta/klientkę do szukania rozwiązań swojej sytuacji. Dzielę się też swoimi spostrzeżeniami i pomysłami. Wspólnie to dyskutujemy.

Jeśli jest taka potrzeba opowiadam o mechanizmie psychologicznym, który się zadziewa w życiu klienta/klientki. Opowiadam o tym jak to wygląda z perspektywy psychologii i co to może oznaczać w praktyce.

  • DIALOG MOTYWUJĄCY. Jest to taki sposób prowadzenia rozmowy, który ma na celu zrozumienie, wsparcie emocjonalne i umocnienie klienta/ki. Podczas rozmowy klient/ka uświadamia sobie co dla niego/niej ważne i czego potrzebuje. Możliwe jest odkrycie mocnych stron i zasobów do radzenia sobie z trudnościami, nieuchronnymi zmianami życiowymi.
  • INTERWENCJA KRYZYSOWA. Ma na celu zaopiekowanie się trudnymi emocjami i zapobieganiu dalszym konsekwencjom sytuacji kryzysowej. W dalszym etapie opracowuje się konkretny planu działania, by z tego kryzysu wyjść.
  • TECHNIKI DOŚWIADCZENIOWE – wizualizacje dotyczące konkretnych sytuacji, np. co by pani powiedziała mężowi kiedy on…, techniki relaksacyjne, np. ćwiczenia oddechowe,
  • PSYCHOEDUKACJA – wyjaśnianie na czym polega dana sytuacja z perspektywy psychologii, np. proces dokonywania zmiany w życiu.
  • Korzystam z narzędzi różnych podejść w psychologii – systemowego, poznawczego, behawioralnego, humanistycznego, psychodynamicznego, w zależności od potrzeb klienta. Proponuję pewne ćwiczenia poszerzające wgląd w sytuację i siebie, a to klient decyduje czy zechce z tego skorzystać.

Przede wszystkim staram się być empatyczna – starać się zrozumieć sytuację człowieka, który do mnie przychodzi i zaakceptować jego emocje. Ważne dla mnie jest również być autentyczną. Kiedy czegoś nie wiem, przyznaję się że nie wiem, kiedy coś wzbudza we mnie emocje, nie ukrywam ich. Angażuję się w swoją pracę i pomoc drugiemu człowiekowi, który jest przede mną. Wiąże się to również z tym, że nieustannie pogłębiam swoją wiedzę.

Nie oznacza to znudzenia lecz zarządzanie czasem. Muszę wiedzieć ile czasu pozostało mi do końca, by zdecydować czy nadal podpytywać o sytuację czy już przechodzić do podsumowania spotkania i dać konkretną informację zwrotną. Muszę też być uważna na emocje klienta/ki. Nie mogę pogłębiać trudnych emocji kiedy zbliżamy się do wyznaczonego czasu zakończenia spotkania, by osoba nie wyszła z gabinetu “totalnie rozwalona”. Niektóre ćwiczenia wymagają też określonego czasu, więc muszę wiedzieć czy zdążymy to zrobić na tym spotkaniu. Ważne w pilnowaniu czasu jest coś jeszcze. W momencie gdy klient/ka jest w gabinecie inna osoba czeka na swoje spotkanie. Aby nie dopuszczać do zbytnich opóźnień chcę zawczasu sygnalizować, że czas się kończy.

Od czasu do czasu uważam za ważne, by coś do wypowiedzi klienta/ki dorzucić od siebie. Co takiego? Pytanie, wyklarowanie czy dobrze rozumiem, sugestię co do rozwiązania, pokazanie czegoś ważnego co zostało powiedziane.

Jeśli coś jeszcze wymaga poukładania, przegadania i dość dobrze mu/jej się ze mną pracuje, to kolejne spotkania mogą być dobrym pomysłem. Daję klientom jakieś “ćwiczenia do domu” w postaci chociażby poobserwowania uważniej swojej sytuacji, wydarzeń, relacji albo pomyślenia nad czymś. Jednak wszystko to nie oznacza to, że naciskam wprost na kolejne spotkania. Zostawiam decyzję klientowi/ce.

Zdaję sobie sprawę, że spotkanie z psychologiem może być bardzo stresujące. Wsparcie bliskich osób jest jednym z najskuteczniejszych sposobów redukowania stresu. Jeśli masz taką bliską osobę, która może Cię wesprzeć, przyjdź z nią. Sam / sama zdecydujesz, czy chcesz aby weszła z Tobą do gabinetu. Ja jestem otwarta na to, by porozmawiać z dodatkowymi osobami. Mogą one przypomnieć pacjentowi/pacjentce coś ważnego o czym zapomniał/a powiedzieć. Z mojej perspektywy jest to wręcz cenne. Bliski może zwrócić na coś ważnego uwagę, opowiedzieć o tym jak zachowanie klienta/klientki wygląda z boku dla innej osoby.

UWAGA! Nie jestem psychoterapeutką, nie rozpoczęłam jeszcze szkolenia, więc nie świadczę usług psychoterapeutycznych. Prowadzę wyłącznie oddziaływania krótkoterminowe (do kilkunastu spotkań) nastawione na wsparcie emocjonalne klienta i poradnictwo psychologiczne.

Jak i gdzie się do mnie zgłosić?

Obecnie pracuję w Poradni Specjalistycznej Synapsa na warszawskim Mokotowie. Szczegóły podane są na stronie internetowej poradni oraz na portalu znanylekarz.pl

Aby dowiedzieć się o usługach czy zapisać się na konsultację lub warsztaty, możesz napisać wiadomość na adres mailowy: juliaskibinska@psychoinspiracja.pl lub zadzwonić pod numer telefonu 798 702 737

Śledź media społecznościowe (Facebook, Instagram), bo tam wrzucam informację, gdy zwolni się termin na konsultację. Ogłaszam też tam informacje o najbliższych o warsztatach czy opublikowanych treściach psychoedukacyjnych.

Julia Skibińska – ZnanyLekarz.pl

Psycholog, psychoterapeuta, psychiatra. Czym się różnią? Do kogo mam iść?

Przeciętny człowiek może mieć trudność ze zrozumieniem czym dokładnie zajmują się poszczególni specjaliści. Takiej wiedzy nie uczymy się w szkole, nie jest ona powszechnie przekazywana z pokolenia na pokolenie, a raczej przechodzi z ust do ust, szczególnie tych co z takiej wizyty skorzystali. Wyjaśniam więc czego można oczekiwać od wymienionych specjalistów by się potem nie rozczarować i od razu trafić tam gdzie uzyska się najlepszą pomoc.

Jak wybrać dobrego psychologa?

Wybieranie specjalisty powinno rozpocząć się od określenia czego potrzebujesz: psychologa czy psychoterapeuty – czy ma to być raczej konsultacja w sprawie jakiejś przejściowej trudności, dowiedzenie się i nauczenie czegoś konkretnego czy raczej Twoje trudności związane są z długotrwałym problemem, chcesz przepracować wiele trudności ze swojego życia, ciężko Ci normalnie funkcjonować i podejrzewasz u siebie jakieś zaburzenia zdrowia psychicznego.

Pierwsze spotkanie z psychologiem, czego się spodziewać?

Kiedy doświadczamy dużych trudności w naszym życiu i mamy poczucie, że przestajemy sobie radzić, nasza racjonalna część podpowiada nam, by zgłosić się do psychologa. Wiemy, że taka opcja jest dostępna, jednak nasze myśli mogą nas sabotować, bo „przecież nie jestem wariatem”, „nie jest aż tak źle, może się tylko nad sobą użalam, a to tylko lenistwo”, „nie będę nikomu zawracać głowy”. Moim zdaniem wiele obaw i tego typu obron przed kontaktem z psychologiem może wynikać z niewiedzy i niepewności co do tego, jak wygląda spotkanie z psychologiem, czego się spodziewać i jak się zachować na pierwszej konsultacji psychologicznej.

Jakie trudności mogą Cię spotkać w pierwszym kontakcie z psychologiem?

Jesteś przed pierwszą wizytą u psychologa. Stresuje Cię to. Masz dużo wyobrażeń na ten temat. Nie wiesz jak to będzie kiedy spotykasz się z kimś obcym i musisz opowiadać o swoich trudnościach, ktoś będzie patrzył, może nadmiernie analizował. Obawiasz się, że Cię oceni, zbagatelizuje Twój problem. A może będzie zbierać szczegółowe informacje o Tobie w niewiadomym celu… Na ile te obawy są słuszne?

zielony pagórek. na szczycie rozłożyste drzewo. dużą część zdjęcia zajmują ciemne chmury

Dlaczego psychoterapia nie działa?

Chodzisz na psychoterapię już sporo czasu, a nie widzisz za bardzo poprawy… Często chcemy efektów zbyt szybko, nie dajemy czasu by proces mógł się toczyć w swoim indywidualnym tempie. Może być też tak, że nie do końca wiemy czym jest psychoterapia. To bardzo trudna praca nad sobą i pogorszenie jest często wpisane w proces leczenia i poznawania siebie. Pomijając powyższe, może być tak, że psychoterapia z jakichś powodów nie działa tak jak byśmy tego chcieli. Dlaczego? Po czyjej stronie leży wina – terapeuty? klienta?